CONTOS DE SOFÁ NO DÍA DO LIBRO

   Este mes de abril sentou no noso sofá Mari Carmen, nai de Ainhoa, compañeira de 2º de Primaria. Como sempre, foi unha sesión moi agardada polos alumnos. Nesta ocasión poderíamola titular:”Tarde de fábula”.
   Foi a guinda a unha serie de actividades programadas no colexio para unha xornada tan especial para nós, como o Día do Libro. 
   A historia desta tarde comeza cando Tristán chega xunto ao seu avó rindo, porque acaba de ver como ao seu amigo Damián, sucédenlle unha serie de “desgrazas” (cae polas escaleiras despois de meter un pé nun caldeiro de auga).O avó explícalle ao neno que iso non está ben e decide contarlle a fábula de “Arturo el inseguro”.
  Arturo é un saltón que estaba ferido nunha das súas patiñas e custáballe moito moverse polo campo. Uns escaravellos rinse del e da súa mala sorte, pero de súpeto aparece a súa amiga a libélula e failles ver que iso non está ben. Eles mesmos puidérono comprobar cando caen da folla onde están, e Arturo interésase por eles. Ao final da historia, deciden axudarse uns aos outros.
  Os alumnos escoitaron con moita atención a narración , así coma as explicacións de Maricarmen, e puideron darse conta da ensinanza moral da historia: ”Fai cos demais como queiras que fagan contigo. Recibiremos moito a cambio.”
  Queremos agradecer a MariCarmen a súa presenza no noso sofá e compartir connosco, cousas moi interesantes do seu país de orixe (Venezuela). Ademais agasallounos cuns doces e unas lambetadas, que estaban boísimas!
   Moitas grazas Maricarmen
 por achegarnos a través das fábulas ao respecto aos demais, 
á tolerancia,
á amizade...
Grazas tamén por achegarnos a figura dun país
 tan presente como Venezuela.
E como non,
 grazas por endulzarnos unha gran tarde de conto.

VOLUNTARÍZATE con Bea Ferradás

 Durante este curso 2015-2016, puxemos en marcha unha serie de charlas-coloquio sobre o voluntariado, que levan por nome "VOLUNTARÍZATE". Nos tempos que corren e que nos tocan vivir, cada vez vemos á importancia de ACTUAR, a importancia de concienciar á nosa sociedade futura, aos nosos alumnos, do importante de implicarse en facer deste mundo noso, un mundo mellor. Con estes fundamentos de partido, tratamos de achegar a figura de distintas ONGs, representados polos seus voluntarios, que de forma altruísta traballan en distintos campos, para axudar a que esta sociedade sexa cada vez máis fermosa. Así, visitarán a nosa biblioteca voluntarios de ResTogo (voluntariado internacional), Médicos do mundo (ámbito sanitario), Peludos sen fogar (protectora animal), Banco de alimentos (ámbito social), Working Wheels (Igualdadade)...
  A primeira visita das organizadas foi a de Bea Ferradás, representando a RESTOGO, ONG que centra os seus traballos de axuda no país africano de Togo, incidindo principalmente no campo educativo. Bea Ferradás é unha lalinense, profesora de lingua francesa nun centro educativo de Santiago e xogadora do equipo sénior do Balonmán Lalín, que adica o seu tempo de lecer en colaborar con dita ONG. Así, contounos a súa experiencia como cooperante internacional en dito país.
  Grazas a súa experiencia puidemos saber que é o que leva a un a facerse voluntario. Soubemos que o camiño non sempre é sinxelo, que ás veces quedan bágoas no camiño, pero que a recompensa vale máis que todos os cartos. Coñecemos como viven outros nenos da nosa idade noutra realidade, e como menos moitas veces é máis. A ilusión que lles fixo a biblioteca que Bea e os seus compañeiros instalaron no seu colexio cunha ducia de libros; o que poden dar de si unhas botas vellas de fútbol; o que é aferrarse a unha vella boneca... Tamén soubemos da súa escola, a que ás veces non é sinxelo chegar, o número de nenos por clase e a súa forma tan divertida de impartir contidos.
 Coñecemos como viven, os seus costumes, tradicións, bailes... Sen dúbida unha fermosísima conversa que aos nosos nenos doulles que pensar, e iso é o que pretendemos, que valoren, que reflexionen, que analicen e despois, nalgún momento das súas vidas, quen sabe cando... que ACTÚEN.
 Que dicir de ti, Bea. Os que traballamos en educación sabemos que a mellor forma de educar é o exemplo, e ti es un exemplo andante. Mestra, deportista e adicando o tempo libre aos demais. Para os nosos alumnos, polas miradas que saían dos seus ollos, sabemos que algo trocou coa túa visita, e con iso,todo isto ten sentido,todo isto valeu a pena.
 Agora tócalles a eles saber que podemos facer nós por vós, e neso andamos.
Para máis información ou colaborar.

Pupi, da man de Beatriz González

 O venres 11 de marzo, sentou no noso sofá Beatriz González, nai de Ignacio de 1º de Primaria, co conto “Pupi quiere ser futbolista."
 Nesta ocasión o personaxe principal do conto era moi coñecido por todos os alumnos.


 A Pupi e aos seus amigos gústalle moito xogar ao fútbol, pero o problema ven coas regras que hai que seguir. A Pupi dalle igual marcar nunha portería ou noutra, e o seu amigo Coque ponse enfurecido. Deciden cambialo de posición e que xogue de porteiro, pero os problemas seguen igual. Él non sabe o que ten que facer un porteiro, o único que lle interesa  é celebrar os goles, veñan de onde veñan.
 Ao longo deste “partido” os alumnos e alumnas non paramos de rir coas anécdotas, despistes e equivocacións de Pupi. Pero a cousa non quedou aí. As súas amigas Bego e Blanca convídano a un estadio de fútbol para poder ver un gran partido:España- Alemania.
 Como non podía ser doutro xeito, as aventuras e as anécdotas ían seguir. Pupi entrou ao campo de fútbol, cos problemas que vos podedes imaxinar.
 Para rematar a tarde tan divertida, Beatriz agasallounos cunhas galletas de Pupi. Estaban moi deliciosas! E viñéronnos moi ben para repoñer forzas.
 Moitas grazas Beatriz,
por animar a ler,
por achegarnos ao benquerido Pupi,
polo teu arte ao cociñar,
pola teu arte á hora de contar.
O noso sofá e os nosos alumnos, 
gardan un óco,
 para cando queiras voltar.


SEGUNDA XORNADA DE APADRIÑAMENTO LECTOR

 Trala marabillosa xornada de animación á lectura vivida en novembro polos nosos alumnos de primeiro e sexto e cos carballos de Siador como testemuñas desa fermosa vivencia, chegaba a hora dunha nova sesión de apadriñamento lector.
 Desta volta, ao igual que na primeira sesión, foron os padriños os que prepararon os seus particulares contacontos, e abofé que os prepararon, porque chegado o día, os padriños ademais de cadanseu conto baixo o brazo, viñan equipados con monicreques "caseiros",divertidos marcapáxinas, ovos dourados...
 Din que unha imaxe vale máis que mil palabras e tamén que os ollos non enganan, pois ben, mellor que explicar o vivido no patio do colexio este día con verbas, será botar man das imaxes e dos ollos, dos ollos dos afillados ante o que estaban a escoitar.

VOLTA IAGO, O NOSO CONTACONTOS DE CABECEIRA.

  O luns 14 de marzo, visitou a nosa biblioteca, Iago, un xenial contacontos que xa nos deleitara coa súa compaña o curso pasado. Elixiu para esta xornada de animación á lectura, o conto "Feliz Feroz, o lobiño riquiño".
 O primeiro que fixo foi crear un bo clima para escoitar a historia. Así que coa súa voz profunda, convidou aos nenos a mergullarse na obra...
 A irmá do lobo feroz estaba moi preocupada porque o seu fillo non era feroz, era boísimo! Feroz dille que o mande á súa casa e que el encargarase de convertelo en malo, malísimo.
 Aquí entra en acción Álvaro Jar, o noso compañeiro de terceiro, que será o lobiño riquiño. Feroz dille que o primeiro que ten que aprender é a ouvear moi forte para meter moito medo, pero o ouvido que lle sae dá risa! Logo mándao cazar coellos, pero el séntase a comer unha ensalada con eles. Os nenos botan a rir porque Feroz corre detrás del no lombo cunhas cenorias!
 Nese intre, fai a súa presenza en escea Carapuchiña Vermella que é a nosa compañeira Alba de primeiro de Primaria. Unha Carapuchiña non pode estar sen a súa carapucha, así que dunha caixa sae xunto coa cesta da merenda. Feroz dille ao lobiño que ten que facerse amigo dela e contarlle mentiras para logo papala, pero non, el senta tomar café con ela e coa avoiña!
 O verdadeiro enfado de Feroz con el foi cando lle preparou un torta de cenorias, cando el realmente o que quería era un cordeiro ao forno! Todo ten arranxo e o desta historia foi cando lobiño convidouno a probala. Estaba tan boa que o perdonou e desde ese día consentiu e aceptou que lobiño non fose malo, malísimo, senón un lobiño riquiño.
 E así rematou outra fermosa xornada de contos de sofá, da man de Iago, o noso contacontos de cabeceira. Xa sabes Iago que din que non hai dúas sen tres, e nós encantados de que así sexa.