AVISO:

Pedimos disculpas polo retraso á hora de publicar as fotos dalgunhas actividades feitas ao final do curso pasado. En ocasións, cando o traballo supera a realidade, vémonos na obriga de priorizar.

Dan comezo os CONTOS DE SOFÁ 2014-2015

 Este venres, inauguramos os Contos de Sofá deste 2014-2015, e xa van tres cursos contando relatos a carón do noso xa famoso sofá azul.

 Para esta estrea, eleximos a unha persoa moi especial. Especial para todos nós, pero máis para os nosos compañeiros Álvaro e Felipe, que abofé que a coñecen ben e a queren moito. 

 Trátase de Susa Penido, a súa nai, que ven cun conto baixo o brazo, moi, pero que moi fermoso. Chámase...

 Síntoo moito, pero xa sabedes que ata o venres non me deixan contar nada. Intentade ver se estes día á hora do recreo conseguides que Álvaro e Felipe vos adianten algo, mentras tanto, agardamos ansiosos a que Susa sente no noso sofá.

 Vémonos o venres pola tarde na biblioteca, non faltedes, porque Leo e Biblín pasarán lista. 

 Bicos e boas lecturas para todos.

Novo curso de APADRIÑAMENTO LECTOR

 Primeiro día de curso e xa  traballando?

 Non podía ser doutro xeito. Os nenos e nenas de 6º de Primaria ao igual que os seus compañeiros de 1º de Primaria, estaban desexando comezar o apadriñamento lector canto antes.

 Tras o éxito que tivo dita actividade de fomento da lectura o curso pasado, as titoras Marisol Asorey e Ana Cerdeira, decidiron non agardar máis e poñerse mans a obra, elaboraron os contratos de apadriñamento e a asinalos.
 A biblioteca foi o lugar escollido para que os alumnos de sexto fixesen de padriños e madriñas lectoras dos nenos e nenas de primeiro.
 Estos últimos, recén aterrados nunha nova e longa etapa, Primaria, víronse envoltos nun solemne acto, onde asinaron un contrato polo cal adquiren o compromiso  de portarse ben cando os seus padriños lles lean, escoitalos con atención e disfrutar da arte de ler. Os veteráns de Sexto, comprométense a lerlles entretidos contos e a intentar que o gusto pola lectura xermole nos máis pequerrechos.

 Os contratos quedaron asinados e as apertas dadas, xa tan só quedaba o máis importante... comezar a ler.

 Como se non fose abondo, os valentes de 6º atrevéronse a lerlles dous contos improvisados. Estas primeiras lecturas foron:
  • The Foggy Foggy Forest(Nick Sharrat) 
  • O Coelliño Branco(Xosé Ballesteros- Óscar Villar).


 Aquí vos deixamos a lista dos padriños e madriñas cos seus afillados e afilladas:

  • Laura, Si Yu e Qin Yunfei.
  • Javier, Zalo e Leandro.
  • Guille, Carlos e Millán.
  • Patri G, Noa e Area.
  • Noel, Lois e Felipe.
  • Patri Quinteiro, María e Aroa Filloi.
  • Xoel, Iago  e Millán Luaces.
  • Lucía e Alba Matanzas.
  • Zayra e Sara.
  • Antía e Alba Moares.
  • Matías, Elvis e Nicolás.
  • Rubén e Martín.
 Todos os nenos agardan a súa próxima xuntanza para ler, disfrutar e soñar a través dos relatos.
 Agardamos que o curso sexa rico en contos e que esta relación literaria perdure no tempo. 
 

FINA CASALDERREY visita o noso centro.

 O outro día recibimos a visita dunha artesá das palabras, dunha creadora de soños. Unha escritora profesional e esixente, doce e amable, que soubo captar a nosa atención en todo momento.

 Recibimos a visita de Fina Casalderrey, unha visita moi especial. Sabiades que se non é por nós e outros nenos, ela non sería famosa? Así é. Fina contounos o importante que somos para todos os escritores, porque se non lemos os seus libros... eles non serían nada. Que importantes nos sentimos, despois das súas fermosas verbas!

 Pois eso foi o que fixemos durante este curso, ler e disfrutar dos seus libros. Os de primeiro e segundo de Primaria, elexiron "Un saco de estrelas"; os de terceiro e cuarto, escolleron "Quen me quere adoptar?"; e os maiores leron "Ás de mosca para Anxo."
 Descubrimos que nacera nunha biblioteca, que aos dous anos xa lía e escribía e que no seu fogar non había xoguetes, tan só libros e máis libros... Ao remate, soubemos que fora unha pequena mentira que ela contara.
 Fina lembrounos o importante que son as palabras e a importancia do seu emprego.Non fai falla que as palabras sexan raras, longas... todas son igual de importantes. Só hai unha receita para empregalas ben, e é ser amable e agarimoso con elas.
 
 Se así o facemos e engadimos un pouquiño de imaxinación, nós tamén poderemos ser grandes escritores no futuro.

Grazas Fina, de seguro que nós pasamos por ti, pero non dubides que ti, quedaches en nós para sempre.

COCORICO, contado polo noso director.

 Chegou a hora do noso último conto de sofá deste curso 2013-2014, e quen mellor para poñer o punto e seguido, que o director do noso colexio, D. Luis, que nos preparou o fermoso conto de "Cocorico".
 Foi un conto dramatizado, un conto con imaxes e sons, que puidemos ver e escoitar a través da pizarra dixital da biblioteca.

 Foi moi divertido ver como o noso director se poñía na pel do gato (un pouco feroz), da nai(chea de tenrura)e por suposto, de Cocorico, un pitiño inquedo ao que se lle esquecen as promesas que fai.
 Nós tamén puxemos a nosa parte do conto. Fixemos "un biscoito imaxinario": puxemos fariña, leite, cascamos ovos, relamos limón... e mesturamos, mesturamos e metémolo a cocer.

 Cando D.Luis abriu o forno especial que había nun recuncho da biblioteca... Sorpresa! Apareceu un gran biscoito! A verdade e que quedounos moi rico. Mentras o comiamos todos xuntos, aprendemos a canción de Cocorico.
          
 Tivemos unha xornada inesquecible, e puidemos levar para as nosas casas a receita do biscoito para facelo outro día coas nosas familias.
 O máis importante, ademais do biscoito, foi lembrar a mensaxe do conto: 
"Temos que ser pacientes e cumprir as nosas promesas... e aprender a compartir, non vaia ser que nos levemos un susto, como lle pasou ao noso amiguiño."

Grazas D. Luis
por facernos pasar un intre tan divertido.
Por reconstruír a biblioteca,
e por colocarlle un sofá azul,
xermen de todo isto.
Grazas por cociñar para nós...
grazas por contar con nós.

 Boas vacacións para todos, e lembrade ler e escoitar fermosas e fantásticas historias este verán. Nós non descansamos, xa estamos a preparar os Contos de sofá 2014-2015.

CHEGOU O DÍA , VISÍTANOS ... MARCOS CALVEIRO

 O día 30 de xuño visitou a nosa biblioteca o escritor Marcos Calveiro. 

 Coa lectura de tres dos seus libros puidemos viaxar polas tribos africanas a través dos ollos dun neno (Palabras de auga), participar na busca dunha rapaza desaparecida (Todos somos), vivir os últimos días da vida do pintor Vicent Van Gogh (O pintor do sombreiro de malvas) e aprendemos que para ser un bo escritor...




 hai que ser un bo lector!!!


OS AVÓS DE LOIS, CERRAN O NOSO PROXECTO

   Despedindo o proxecto levado a cabo este curso cos alumnos de 5º e 6º, "Os nosos avós contan" recibimos a visita de Maruja e Lito, os avós dos compañeiros Aroa e Lois. Con eles cerramos un ciclo de conversas cos nosos maiores cheo de emocións, aprendizaxes, lembranzas, diferentes puntos de vista, sorrisos... e que mellor para rematar que escoitar os múltiples e próximos recordos dalguén tan implicado na vida da nosa vila coma eles.
  Contáronnos que comezaran a traballar desde moi pequenos, os seus labores na vida diaria, mil e unha anécdotas, algunhas contables, e outras que quedan no sofá da biblioteca.

   "A nosa mestra tiña unha campaíña, e gozaba de moi mal humor. Así que un día ocorréusenos poñerlle a campaíña debaixo da mesa, de xeito que cada vez que se movese, soara. Despois disto... o mal humor non lle pasou."

  Falaron de como se coñeceran,da Silleda dos tempos mozos, de como aprendeu a conducir,de como eran as "arriscadas" viaxes en autobús: sentado, de pé, arriba, abaixo...

  Ao igual que outros avós que nos visitaron con anterioridade, coincidiron con eles nos xogos de lecer: bonecas, tiracroios, pelotas de trapo, xogos na rúa... 
  En resumo, unha conversa amena, cálida, familiar... cociñada con galletas de ósos e estrelas, que a día de hoxe os alumnos aínda lembran.
 Foi un proxecto fermoso, posto que tanto alumnos e mestres, aprendemos da man da mellor "wikipedia" posible...OS NOSOS AVÓS; porque para nós, o Terceiro ciclo de Primaria, os avós... CONTAN e moito.

  Grazas a todos os que axudaron a facelo posible. Despedímonos desde onde comezou todo. Desde a fermosa película "Enrugas".

D. JOSÉ SÚMASE AOS CONTOS DE SOFÁ

 En maio sentou no noso sofá D. José, párroco da nosa parroquia e actual presidente da Fundación María Colmeiro a que pertence o colexio. Grazas a el, os nosos compañeiros do Primerio ciclo de Primaria coñeceron o fermoso conto do "Espantapájaros".

  Nel, cóntase a historia dun labrador moi avaro, tanto, que non deixaba que ninguén se achegara a súa horta,así que decidiu facer un espantallo que asustara aos paxaros que quixesen achegarse.






 

 Aquí intervimos nós, para axudalo a construír o seu espantallo: cuns paus fixémos os brazos e as pernas, con palla o corpo, unha cabaza para a cabeza, dous grans de millo para os ollos e a boca, e unha cenoria para o nariz. A verdade e que foi moi divertido!

 De súpeto, o labrador decatouse de que lle faltaba o máis importante... o corazón.Para iso empregou a mellor pera da súa pereira. Xa está, rematado! 
 Ao día seguinte, chegou un paxaro na procura de alimento da horta, ao ver ao espantallo preguntoulle se podía coller algo para alimentar aos seus fillos. Este respostoulle que non. Ante a tristeza do paxariño, o espantallo díxolle que podía comer as súas partes do corpo: a cenoria do nariz, o millo da boca ...

 O paxaro ante esa boa acción, deulle un bico. Así o noso espantallo quedou sen algunha das súas partes do corpo, pero feliz da boa acción que fixera.
 Despois desta fermosa historia, sacamos as nosas propias conclusións:

  • Ese máis feliz axudando e compartindo cos demais.

  • É importante rodearnos de boas persoas e contaxiarnos as boas accións.
 Xa sabedes, se queredes ser felices, facede como o noso espantallo, compartide e tede en conta aos demais.

 Grazas D.José
 por sumarse ao noso proxecto lector,
por compartir con nós un anaco de venres,
por transmitir tantos valores.
As portas da nosa Biblioteca...
quedan abertas a futuras lendas.

UNHA TARDE COA AVOA OBDULIA

  Seguindo co proxecto "Os nosos avós contan", chegou o momento de compartir unha tarde coa avoa da nosa compañeira Claudia, Dª. Obdulia. 
 Durante a nosa longa conversa tivemos o pracer de descubrir a unha muller adiantada ao seu tempo, con anécdotas tan sorprendentes a día de hoxe, coma que fora discriminada por falar galego de pequena. Quizais de aí, veña que o seu poema preferido sexa "Adiós ríos, adiós fontes" de Rosalía de Castro.
 Deixounos importantes consellos para os nosos alumnos, coma non mentir e ser boas persoas. E para mestres e pais que deixen máis tempo de lecer aos nenos. 
 Encantáballe bordar, algo que facía ao saír do colexio e cando tiña tempo os domingos pola tarde, transmitíndolle esta afeción a súa neta Claudia.
 Compartiu connosco diversos momentos da súa nenez, que nos fixo chegar en forma de fotos antigas. 
 Explicounos a súa cercanía ao colexio, pois os seus fillos foron alumnos do centro, ao igual que na actualidade as súas netas.
 Falounos do seu gusto pola lectura e a súa importancia de cara á formación futura, algo que tratou de sementar nos seus.
 Unha tarde e unhas verbas, que sen dúbida permanecerán na nosa lembranza, ao longo do moito tempo. 

 Grazas de corazón, Obdulia. Para nós es sen dúbida, unha máis da nosa pequena gran familia.