Portal Fernández con "Siete ratones ciegos"

 En xaneiro sentou no noso sofá, Portal Fernández, nai das alumnas Naida e Leire, de 2º de Primaria e 1º de ESO e por sempre compañeira. Portal non veu soa, trouxo con ela a "Siete ratones ciegos", unha fermosa obra de Ed Young.
    
 Unha fábula que tivo aos nenos e nenas de 1º e 2º de Primaria, intrigados ata o final, xa que coa axuda dunhas transparencias, foron capaces de entender porque os ratos tiñan opinións tan distintas de todo o que vían.En cada unha delas aparecía un debuxo que camuflaba o obxecto real.
                           
 Ao igual que os ratos, os alumnos ían dicindo o que vían: unha serpe, un acantilado, unha lanza, un abano, unha corda, un pilar...
                           
 Finalmente puidemos descubrir que todos tiñan razón no que dicían, pois o que realmente se agochaba era un elefante. A intrigante fábula remata cunha rimada e humorística "Moraleja ratonera":

"Si solo conoces por partes
dirás siempre tonterías, 
pero si puedes ver el todo, hablarás con sabiduría."
            
 Co conto tamén repasamos cálculo, os días da semana, resolución de problemas, conceptos como arriba e abaixo, esquerda e dereita... Pódeselle pedir máis a un conto?
                            
 Xogamos a adiviñar de que se trataba puidendo ver tan só unha parte, cunhas "ventás máxicas". Así adiviñamos un coche, unhas luvas, animais...
                              

 Para rematar, Portal agasallounos cuns ratiños, os protagonistas, que viñan cunha saborosa sorpresa!
                                 
                                 
Grazas Portal por divertirnos,
por ensinar tanto cun pequeno conto.
Por mostrarnos un anaquiño do teu bo facer. 
Abofé que é importante coñecer o todo... 
antes que quedarse só coas partes.
Xa sabes que o lar de Leo e Biblín 
foi, é e será o teu fogar por sempre. 
Bótasete de menos.

                               

                                

A POTA QUE TROTA, con Mercedes Soto

No mes de decembro sentou no noso sofá Mercedes Soto, nai dos nosos compañeiros de 1º e 4º de Primaria, Sira e Miro. 
  
 A historia é unha metáfora da solidariedade e do egoísmo a partes iguais, e isto é posible grazas a unha pota que reparte o que lle sobra ao rei entre os que nada teñen. Así, aprendemos con moito humor que a equidade é a mellor das solucións.
O conto comeza presentandoao rei entre os que nada teñen. Así, aprendemos con moito humor que a equidade é a mellor das solucións.

O conto comeza presentando ao rei, as súas riquezas, gardadas nunha torre e a súa avaricia. Namentres, unha parella de labregos, que nada teñen, entran en conflicto cando teñen que vender o único que lles queda, a súa vaca.. Entón aparece un personaxe con adobíos que recordan os dun mago, e cámbialle a vaca por una vella pota.


Descobren a maxia e astucia da pota e ponse de manifesto a xenerosidade dos labregos, que comparten todo cos veciños. Isto terá unha recompensa: ao limparen os veciños a pota en sinal de agradecemento e deixala brillante coma o ouro, ela poderá camuflarse nos dominios do rei e enganalo. O rei recibe un castigo humillante: perde as súas riquezas e queda atrapado na pota, desaparecendo para sempre daquel lugar.
Mercedes contou con dous axudantes moi especiais:, os seus fillos. Miro encargouse de ir ensinando as preciosas ilustracións do conto e Sira converteuse na pota que trota.
Despois do conto, Mercedes falounos da importancia de ser solidarios ao longo da nosa vida e dounos catro puntos importantes que recordar sempre:
  • Ter empatía coa xente que o necesita.
  • Ter gañas de axudar.
  • Facer efectiva esa axuda.
  • Sentirse ben; esa será a nosa recompensa por axudar.

Grazas Mercedes
por unha gran tarde de conto,
por unha tarde de grandes ensinanzas,
por unha tarde de importantes valores,
que abofé son as mellores aprendizaxes que os alumnos poden levar nestes tempos.
O lar de Leo e Biblín, a nosa biblioteca, desde hoxe, o teu fogar. 
              

NOVO CURSO E NOVO CONTO DA MAN DE YOLANDA VILLAR

Comezamos un novo curso, e aínda que cun pouco de retraso, xa puidemos gozar do noso primeiro conto de sofá.
  Visitounos Yolanda Villar (nai de Carmen Pose, a nosa compañeira de 1º de Primaria)co conto “Crisol e a súa estrela”, da autora Begoña Ibarrola, especialista en intelixencia emocional.
  A historia transcorre nun pobo moi especial (Terra Cristal), pois os seus habitantes ao cumprir os sete anos elixen una estrela para comunicarse con novos amigos.
 Crisol está moi nervioso, pois ten medo de non poder contactar con eles; pero ahí está o seu mestre (Crisferón) para recomendarlle que teña confianza en si mesmo e que non dubide.
 Crisol así o fai, e despois de pensar en cousas agradables, e con moita forza, consegue contactar cos  novos amigos do Sistema Arturus.
Todos estabamos un pouco preocupados por Crisol, pero como nos explicou Yolanda, ante probas duras na nosa vida é moi importante ter confianza nun mesmo, e que para iso, precisamos dunha gran dose de esforzo para acadar o éxito.
Yolanda agasallounos cunhas“variñas máxicas” para os nenos de primeiro, e unas follas de traballo para os alumnos de segundo.
Os alumnos de 1º de Primaria decidimos poñer na  clase a nosa “particular estrela” cunha mensaxe especial para cada un dos nenos. Deste xeito, cando precisemos unha “pequena axuda” nas nosas dificultades na aula, poderemos mirala e daranos a forza para continuar e non desanimarnos.
Queremos agradecer a visita de Yolanda, e darlle as grazas por lembrarnos que con cariño e esforzo, as dificultades supéranse dun xeito máis feliz.

CONTOS DE SOFÁ NO DÍA DO LIBRO

   Este mes de abril sentou no noso sofá Mari Carmen, nai de Ainhoa, compañeira de 2º de Primaria. Como sempre, foi unha sesión moi agardada polos alumnos. Nesta ocasión poderíamola titular:”Tarde de fábula”.
   Foi a guinda a unha serie de actividades programadas no colexio para unha xornada tan especial para nós, como o Día do Libro. 
   A historia desta tarde comeza cando Tristán chega xunto ao seu avó rindo, porque acaba de ver como ao seu amigo Damián, sucédenlle unha serie de “desgrazas” (cae polas escaleiras despois de meter un pé nun caldeiro de auga).O avó explícalle ao neno que iso non está ben e decide contarlle a fábula de “Arturo el inseguro”.
  Arturo é un saltón que estaba ferido nunha das súas patiñas e custáballe moito moverse polo campo. Uns escaravellos rinse del e da súa mala sorte, pero de súpeto aparece a súa amiga a libélula e failles ver que iso non está ben. Eles mesmos puidérono comprobar cando caen da folla onde están, e Arturo interésase por eles. Ao final da historia, deciden axudarse uns aos outros.
  Os alumnos escoitaron con moita atención a narración , así coma as explicacións de Maricarmen, e puideron darse conta da ensinanza moral da historia: ”Fai cos demais como queiras que fagan contigo. Recibiremos moito a cambio.”
  Queremos agradecer a MariCarmen a súa presenza no noso sofá e compartir connosco, cousas moi interesantes do seu país de orixe (Venezuela). Ademais agasallounos cuns doces e unas lambetadas, que estaban boísimas!
   Moitas grazas Maricarmen
 por achegarnos a través das fábulas ao respecto aos demais, 
á tolerancia,
á amizade...
Grazas tamén por achegarnos a figura dun país
 tan presente como Venezuela.
E como non,
 grazas por endulzarnos unha gran tarde de conto.