GUILLERMO ALONSO, NO DÍA DO LIBRO

 O pasado 23 de abril celebramos diversas actividades no noso centro en conmemoración do Día do Libro, pero de entre todas elas, houbo unha moi especial, unha nova sesión de Contos de sofá. Nesta ocasión tivemos o pracer de contar con Guillermo Alonso Salinas, pai dos nosos compañeiros Leandro e Guillermo que nos trouxo un fermoso relato "Elefante, corazón de paxaro".
 A historia transcorre na sabana africana, onde unha manda de elefantes con ganas de aprender, deciden contratar unha mestra. Ela acepta o reto, aínda que a comida que lle ofrecen é vexetariana, e a paga... cen toneladas de plátanos.
 
 A mestra descobre que aínda que todos os elefantes son moi parecidos, cada un deles teñen un corazón diferente: hai elefantes con corazón de tigre, elefantes con corazón de mono, outros de formiga, de paxaro...
         


 Todos estivemos moi atentos, xa que ao rematar tiñamos que facer unha dramatización do conto. Por un intre convertémonos nos protagonistas: os que tiñamos corazón de tigre, estabamos sempre enfadados, os de corazón de mono, non parabamos de movernos dun lado para o outro; os de corazón de formiga sempre estabamos a traballar; os de corazón de paxaro, sempre axudando aos demais.
     
      
 Canto rimos con estas improvisados actores e actrices! Tanto nos gustou o relato que ao final o conto quedou na nosa biblioteca, agasallo do noso convidado. Abofé que lle encanta  a Leo e Biblín.
     
 Para rematar sacamos a foto de familia con Guillermo, asinou no noso libro de firmas e como era  o día de San Jorge adiviñade que levou de agasallo... unha rosa.
                                 

Grazas Guillermo por compartir con nós un día tan especial,
un día de camiños, de contos, de letras...
Grazas por "adestrarnos" na arte de ler e de contar,
na arte de falar e de saber escoitar.
Grazas por ensinarnos que o importante está no corazón,
que o de cada un pode ser distinto, pero que todos temos un.
No noso sofá, queda un anaquiño do teu,
e o noso desde hoxe, é un... 
"CORAZÓN DE PAXARO"

JACOBO FERNÁNDEZ NA NOSA BIBLIOTECA.

 Despois de traballar durante as dúas primeiras avaliacións sobre os seus libros, chegou a xornada que todos os alumnos e mestres estabamos agardando, poder compartir as experiencias vividas co propio autor, Jacobo Fernández.

 Ao igual que sucedera nos cursos pasados coas visitas de Ramón Caride e Fina Casalderrey, dividimos a mañá en tres sesións para que os alumnos, organizados por ciclos, debullaran o libro lido con Jacobo.  Deste xeito, a primeira quenda foi para o alumnado do segundo ciclo (3º e 4º de Primaria) co libro A pedra e as formigas. Coa mestra Teresa, elaboraron unhas preciosas formigas acompañadas de debuxos das protagonistas. 

 Durante a visita Jacobo propuxo un xogo aos nenos, que consistía en adiviñar o personaxe que el ía ilustrando. A continuación, explicou como ilustrou o conto, e en que se inspirou. Ao remate, asinou no libro de visitas da Biblioteca.
 A segunda quenda foi para os alumnos do terceiro ciclo (5º e 6º de Primaria), os cales elaboraron antes da visita un xogo de mesa xigante con preguntas do seu libro, ao que chamaron "O xogo das mil cousas";  crearon unhas poesías coas "Mil cousas que poden pasar" na vida; cambiaron,co permiso do autor o título do libro por outros que lle gustaban máis; e elexiron o seu personaxe favorito de entre os moitos que Jacobo ilustrou. 



 Unha vez con el, levamos unha sorpresa, pois o noso antigo compañeira Rafa, interpretou unha peza de tuba na honra dePouco, o protagonista. 

 A continuación, Jacobo falou de como foi o proceso de creación do libro, de como elabora as ilustracións e respostou a todas as preguntas que foron xurdindo. Realizou algunha que outra ilustración en vivo, que nos deixou de agasallo para a nosa biblioteca, e firmou un por un, todos os exemplares que tiñamos.


A terceira e última quenda, foi para os alumnos de 1º e 2º de Primaria e o seu cómic "Marco Pola e a illa Remeira". Antes da súa visita, traballaron na aula reinterpretando as viñetas de Marco Pola, escollendo aos seus personaxes favoritos, á vez que elaboraron bolboretas que adornaron as fiestras do Centro.

 O encontro con Jacobo foi moi doado posto que atopamos a unha persoa moi cercana e amable, que en todo momento resolveu as curiosidades dos máis pequenos. Ensinou esbozos de Marco Pola e mostrou como foi o proceso de creación. Explicou que para traballar buscaba a soidade do seu taller-despacho, pero que en ocasións botaba man dos seus fillos para poñer nome a algún personaxe, como así sucedeu con Libro, nome escollido pola súa filla. 

 Jacobo díxonos que lle gustaban os nomes orixinais, aínda que non tivesen que ver moito co relato.
 Mentras facía algún debuxo contounos cal era a súa técnica. Primeiro debuxaba con trazos suaves, para despois empregar os rotuladores e, en ocasións, botar man do ordenador.
  Explicou que marchara a Madrid facer Belas Artes, porque daquela en Galicia non había esa carreira e que adquiriu destreza xogando de pequeno a pintar. 
 Antes de rematar, asinou todos os comics, e fixo un debuxo a cada neno dos personaxes do conto. Nós agasallámolo cuns exemplares da nosa revista "O Aturuxo" e cunhas rosquillas típicas do noso pobo.
Grazas Jacobo por TANTO e por TODO. 
Por tanta amabilidade,
por todo o cariño amosado, por tanta profesionalidade, 
por toda a túa cercanía, 
por tantas sinaturas,
por todas as ilustracións,
por tantos consellos,
por toda a paciencia.

Estamos seguros que mil cousas poden pasar, pero a que nós máis desexamos, 
é que... NON TARDES EN VOLTAR.

Un conto con Antonio Rodríguez.

 Como sempre esperabamos impacientes un novo visitante ao noso sofá... Esta vez era a quenda dun pai, o pai dos nosos compañeiros Ruth e Óscar, Antonio Rodríguez. Antonio tróuxonos baixo o brazo un conto cargado de suspense e emocións.
 Os personaxes: un monstro, un rei, unha princesa e un príncipe encantado; foron quen de deixarnos asombrados sen pestanexar un segundo. Á vez tamén estabamos inquedos, pois ao monstro o que máis lle gustaba comer, era tenros nenos. 
 A fera buscaba a súa comida favorita, cando de súpeto, atrapou un rei, e para deixalo en liberdade, tiña que conseguirlle comida. A quen lle levou? Á súa propia filla, a princesa Lucila! A princesa, unha valente nena, coas súas divertidas rimas, deixou o monstro alporizado e finalmente, este, converteuse nun príncipe.
 Era tal o silencio que había na biblioteca, que cando rematou o conto, resoou un estrondoso aplauso. Unha vez máis, a historia tiña un final feliz. 
 Todos tiñamos un montón de preguntas para Antonio, quen con moita paciencia e dunha forma moi enxeñosa, resolveu as nosas dúbidas. 
 Para rematar, comprobamos o atentos que estiveramos, cunhas fichas de actividades sobre o conto, que saíronnos de marabilla. 
 Grazas Antonio
 por agasallarnos unha tarde de conto. 
Por traer monstros que rematan en príncipes, por falar de malos reis e valentes princesas. Pola túa paciencia,
 pola túa simpatía. 
Abofé que o gusto pola lectura 
calou un pouquiño máis entre os nosos alumnos. 
  Biblín e Leo deixan as portas abertas da seu fogar. Entra cando queiras!

Compartindo verbas con NÚÑEZ SINGALA

O pasado 16 de decembro visitou a nosa biblioteca Manuel Núñez Singala,  esritor e responsable de Normalización e Dinamización Lingüística da Universidade de Santiago de Compostela.

Con el puidemos achegarnos ao mundo do teatro, a través de dúas das súas obras teatrais que lemos na aula, en 3º e 4º da ESO:

 O achado do Castro, unha comedia chea de frescura e cun humor moi actual, que nos presenta unha historia de amor ambientada na antiga Roma.
Comedia Bífida, outra comedia que dun xeito moi ocorrente, trata sobre os prexuízos que os galegos temos sobre a nosa propia lingua.
Tivemos a oportunidade de falar con el sobre teatro e sobre da situación actual do galego e do castelán na nosa comunidade, que nos levou a reflexionar sobre o mundo tan complexo das linguas e dos seus falantes, deixándonos unha mensaxe clara: POR QUE TEMOS QUE ESCOLLER UNHA CANDO NOS PODEMOS QUEDAR COAS DÚAS!
Grazas Manuel pola túa visita!

CONTANDO CON CARMEN SEOANE

 Venres, 23 de xaneiro. Xa estamos de volta no noso sofá, de volta na biblioteca.

 Hoxe, Mª Carmen, nai do noso compañeiro de 2º de Primaria Antonio Soutiño, chegou preparada e ilusionada para compartir con nós A viaxe das Bolboretas.
 Unha historia, como sempre, fermosa, fantástica e ao mesmo tempo cotiá: aparecen amigos, inimigos, conflictos... que só se poden superar coa solidaridade; e finalmente, o amor.
Encántannos as historias que rematan ben!
  E que dicir de Carmen, deixounos abraiados! Sabe como falan os diferentes personaxes: o vermiño, o grilo, a xoaniña, a formiga... cos seus continuos cambios de  voz, xa pensamos que ían entrar pola porta da biblioteca en calquer momento. Tívonos "encandilados" desde o primeiro momento!
  Coma sempre, ao remate do conto chegaron as sorpresas. Carmen viña preparadísima cunha gran bolsa chea de materiais diferentes: cartolinas, plastilina, limpapipas... Pero mellor que volo contemos nós, é que vexades o resultado, mirade que cousas tan fermosas fixemos!


Grazas Carmen
 por unha tarde tan,tan divertida.
Por poñer sol neste tempo de neve,
polo conto e sobre todo...
por como o CONTAS.
A nosa biblioteca, o teu fogar.