Un conto con Antonio Rodríguez.

 Como sempre esperabamos impacientes un novo visitante ao noso sofá... Esta vez era a quenda dun pai, o pai dos nosos compañeiros Ruth e Óscar, Antonio Rodríguez. Antonio tróuxonos baixo o brazo un conto cargado de suspense e emocións.
 Os personaxes: un monstro, un rei, unha princesa e un príncipe encantado; foron quen de deixarnos asombrados sen pestanexar un segundo. Á vez tamén estabamos inquedos, pois ao monstro o que máis lle gustaba comer, era tenros nenos. 
 A fera buscaba a súa comida favorita, cando de súpeto, atrapou un rei, e para deixalo en liberdade, tiña que conseguirlle comida. A quen lle levou? Á súa propia filla, a princesa Lucila! A princesa, unha valente nena, coas súas divertidas rimas, deixou o monstro alporizado e finalmente, este, converteuse nun príncipe.
 Era tal o silencio que había na biblioteca, que cando rematou o conto, resoou un estrondoso aplauso. Unha vez máis, a historia tiña un final feliz. 
 Todos tiñamos un montón de preguntas para Antonio, quen con moita paciencia e dunha forma moi enxeñosa, resolveu as nosas dúbidas. 
 Para rematar, comprobamos o atentos que estiveramos, cunhas fichas de actividades sobre o conto, que saíronnos de marabilla. 
 Grazas Antonio
 por agasallarnos unha tarde de conto. 
Por traer monstros que rematan en príncipes, por falar de malos reis e valentes princesas. Pola túa paciencia,
 pola túa simpatía. 
Abofé que o gusto pola lectura 
calou un pouquiño máis entre os nosos alumnos. 
  Biblín e Leo deixan as portas abertas da seu fogar. Entra cando queiras!

Compartindo verbas con NÚÑEZ SINGALA

O pasado 16 de decembro visitou a nosa biblioteca Manuel Núñez Singala,  esritor e responsable de Normalización e Dinamización Lingüística da Universidade de Santiago de Compostela.

Con el puidemos achegarnos ao mundo do teatro, a través de dúas das súas obras teatrais que lemos na aula, en 3º e 4º da ESO:

 O achado do Castro, unha comedia chea de frescura e cun humor moi actual, que nos presenta unha historia de amor ambientada na antiga Roma.
Comedia Bífida, outra comedia que dun xeito moi ocorrente, trata sobre os prexuízos que os galegos temos sobre a nosa propia lingua.
Tivemos a oportunidade de falar con el sobre teatro e sobre da situación actual do galego e do castelán na nosa comunidade, que nos levou a reflexionar sobre o mundo tan complexo das linguas e dos seus falantes, deixándonos unha mensaxe clara: POR QUE TEMOS QUE ESCOLLER UNHA CANDO NOS PODEMOS QUEDAR COAS DÚAS!
Grazas Manuel pola túa visita!

CONTANDO CON CARMEN SEOANE

 Venres, 23 de xaneiro. Xa estamos de volta no noso sofá, de volta na biblioteca.

 Hoxe, Mª Carmen, nai do noso compañeiro de 2º de Primaria Antonio Soutiño, chegou preparada e ilusionada para compartir con nós A viaxe das Bolboretas.
 Unha historia, como sempre, fermosa, fantástica e ao mesmo tempo cotiá: aparecen amigos, inimigos, conflictos... que só se poden superar coa solidaridade; e finalmente, o amor.
Encántannos as historias que rematan ben!
  E que dicir de Carmen, deixounos abraiados! Sabe como falan os diferentes personaxes: o vermiño, o grilo, a xoaniña, a formiga... cos seus continuos cambios de  voz, xa pensamos que ían entrar pola porta da biblioteca en calquer momento. Tívonos "encandilados" desde o primeiro momento!
  Coma sempre, ao remate do conto chegaron as sorpresas. Carmen viña preparadísima cunha gran bolsa chea de materiais diferentes: cartolinas, plastilina, limpapipas... Pero mellor que volo contemos nós, é que vexades o resultado, mirade que cousas tan fermosas fixemos!


Grazas Carmen
 por unha tarde tan,tan divertida.
Por poñer sol neste tempo de neve,
polo conto e sobre todo...
por como o CONTAS.
A nosa biblioteca, o teu fogar.

Compartindo verbas con BREOGÁN RIBEIRO

  Breogán Riveiro visitou a nosa biblioteca o 11 de decembro, para falarnos dese libro co que tanto rimos na  lectura colectiva que fixemos na aula, Tonecho de Rebordechao.

 A través do protagonista coñecemos a vida dun rapaz da nosa idade,  que tivo que abandonar a cidade para vivir cos seus avós, nunha aldea perdida de Ourense. Un novo mundo se abría diante dos seus ollos que nos levaría, entre outras cousas, a viaxar pola literatura popular oral e coñecer a lenda do home lobo galego, Romasanta.

  Breogán Riveiro, a pesar de ser un profesional do mundo do audiovisual, explicounos que a literatura nos ofrece outras posibilidades, pois coa lectura, temos a oportunidade de recrear na mente a nosa propia historia.
  Descubrimos nel a un entusiasmado contacontos e a un  improvisado actor que nos desvelou a importancia do relato oral.
Sen dúbida, un agasallo de Reis anticipado. Grazas Breogán!

MIL BARCOS POR UN SOÑO, MIL BARCOS POLA PAZ!

   Segundo unha lenda xaponesa, o teu maior desexo farase realidade, se constrúes mil grúas de papel. A consigna de crear grúas de papel na loita pola paz, remóntase á historia dunha das pequenas vítimas da bomba de Hiroshima durante a Segunda Guerra Mundial.

   Sadako Sasaki tiña dous anos cando caeu a bomba en Hiroshima, cidade na que vivía. Dez anos máis tarde, como consecuencia da irradiación, os médicos diagnosticáronlle leucemia. Cando a pequena Sadako estaba no hospital recuperándose da súa enfermidade, unha amiga explicoulle a historia das 1.000 grúas de papel. A historia consiste en que se desexas algo con moita forza e constrúes 1.000 grúas de papel, cumprirase ese desexo que tanto anhelas.

    

 É así como Sadako desexou curarse da súa terrible enfermidade e para iso propúxose construír por si mesma 1.000 grúas de papel, aínda que non logrou acadalo porque faleceu moito antes de poder rematalas todas. Cando morreu só conseguira pregar 644 e , simbolicamente, os seus amigos continuaron a súa misión e completaron as mil grúas, coa esperanza de que se evitasen as guerras no futuro e se conseguise a paz entre todos os países do mundo.

    

 Desde o noso colexio, para conmemorar o Día da Paz (30 xaneiro), decidimos cambiar as mil grúas por barcos de papel, pero cun mesmo obxectivo, A PAZ NO MUNDO. Nesta nosa travesía gustaríanos contar con vós, para converter o noso patio, nun mar de barcos de cores, navegando cara a PAZ. Para iso podes elaborar o teu propio barco de papel no que apareza o teu nome e apelidos  a babor, e  o teu desexo para este día a estribor, facéndonolo chegar.

   Non sabemos se con estes mil barcos, lograremos acabar coa violencia xa! O que si  sabemos é  que vale a pena…

Navegar por un  SOÑO… un SOÑO de PAZ!

Alumnos de 5º e 6º de Primaria

APADRIÑAMENTO DE MEDO

 Chegou a hora da segunda xornada de Apadriñamento Lector, despois da boa acollida que tivo a primeira a carón dos carballos centenarios das Pedrosas.
 Pero esta segunda xornada tiña dous ingredientes sorpresa tanto para os afillados como para os padriños. Por unha banda, os contos, ao coincidir coa festividade do Samaín, tiñan que ser de medo. A sorpresa aínda sería maior ao decatárense os alumnos de primeiro de Primaria o lugar escollido para ser contados... A nosa pasaxe do terror!
 O segundo ingrediente sorpresa, nesta ocasión para os maiores de sexto de Primaria, era que non podían ir a biblioteca do centro a escollelos como sucedeu na primeira xornada. Nesta quenda eles serían os autores de ditos contos. Dito e feito! Aproveitando o Taller de Escritura puxémonos mans a obra e o resultado final foi máis que satisfactorio tras ver as facianas dos pequerrechos. 
Abofé que algún non durmiu ben esa noite...
 Noraboa rapaces, moi bo traballo!
 Estamos desexando coñecer que vos deparará a terceira xornada de Apadriñamento Lector. 

EN NOVEMBRO CONTAMOS CO PAI DE IRIS

 Remata o mes de novembro, e visita o noso sofá Andrés Pereiro, pai de Iris, a nosa compañeira de 2º de Primaria. Vén acompañado dunha fermosa historia titulada "A cociñeira do Rei".
 Teremos que preparar algunha receita? Que sorpresas nos agardarán arredor do noso sofá?
 Pois a verdade é que a tarde deu para moito. Tivemos un pouquiño de todo: conto, canción, fixemos de axudantes de cociña...
 Mentres Andrés contaba o relato , a súa filla Iris íanos ensinando as diferentes ilustracións do conto (que compenetrados estaban!).
 A protagonista chamábase Mencía e tiña que preparar un menú para o Rei, e así poder ser a súa cociñeira. Tiña moita competencia! Pero ela levaba preparados uns ingredientes máxicos, que a súa avoa lle contara:

"O ben feito sempre é de proveito, e se ademais é aderezado con ILUSIÓN, AGARIMO e LEDICIA..."
 Xa vedes eses son os "ingredientes máxicos", que non só se empregan na cociña, tamén en calquera actividade que fagamos na nosa vida.
 Mentres cociñabamos con Mencía, tamén aprendemos unha canción e cada vez que ela engadía algún ingrediente á pota, aí estabamos nós para "metelos ao forno..."(ese foi o noso traballo, ser os"pinches" de Mencía!)
 Para rematar a sesión de animación á lectura, Andrés tíñanos preparada unha pota cos tres ingredientes máis importantes. Coloreámolos, recortámolos e puidemos levalos para casa.

 Lembrade tamén engadilos á vosa vida!

Moitas grazas Andrés. 
Que saibas que cando queiras vir "cociñar" de novo ao noso sofá, estaremos encantados de recibirte; porque como ti nos ensinaches 
"O BEN FEITO SEMPRE É DE PROVEITO".
 Sen dúbida que a túa cociña estivo moi ben elaborada e cunha materia prima de primeira calidade: ILUSIÓN, AGARIMO E LEDICIA. Abofé que o recendo  de ditos ingredientes, perdurará nos nosos "comensais" para sempre.