"EL RATONCITO PÉREZ", da man de Estefanía Taín

  A segunda xornada de contos de sofá tivo lugar en novembro,  no que tivemos o pracer de recibir a visita de Estefanía Taín, tía de Alba e Uxía Bugallo, compañeiras de 1º e 6º de Primaria.
  Escolleu para a ocasión un conto moi apropiado para estas idades: "El ratoncito Pérez", personaxe moi popular e querido polos nosos nenos, xa que de cando en vez, reciben a súa visita.

 Coma todas as tardes de contacontos, os alumnos estiveron moi atentos, pero nesta ocasión quizais máis porque Estefanía adiantoulles o estraño costume de cambiar os dentes por agasallos. Abofé que o descubriron!
  Ao remate do conto, cada neno contoulle a convidada a súa experiencia co protagonista, e aínda que dixo Alba que era "moi escorredizo", algúns compañeiros aseguraron telo visto cando saía da súa habitación!
  Despois das formalidades: asinar no noso libro de persoeiros ilustres, sacar a foto oficial...,tivemos unhas sorpresas que chegaron en forma de agasallo! 
  Unha primeira moi doce, "unha piruleta biscoito de chocolate" e a segunda moi útil, un fermoso "gardadentes".


 Por amosarnos a cara máis amable da perda dun dente,
polos agasallos tan elaborados,
polo sorrisos e as doces palabras.Grazas Estefanía.
 Desde hoxe,
 en cada visita do ratiño 
Pérez... 

lembrarémonos de ti. 

VOLTAN OS CONTOS DE SOFÁ

 Xa temos aquí o primeiro conto do curso: ¨A Cebra Camila". E nesta ocasión visitou o noso coñecido sofá,Donato Luaces,pai do noso compañeiro de segundo, Millán.
         
Parece ser que estaba un pouco nervioso. Sería polo Samaín ou por nós? Ao pouco de comezar, xa estabamos todos concentradísimos e preparados para poder participar nas aventuras de Camila e as súas sete raias.
 A historia de Camila é unha historia moi fermosa, con frases repetitivas e unha estructutura acumulativa que nos obrigaba a estar moi atentos. E así o fixemos, puxemos a traballar rápidamente á nosa memoria.
 A Camila pasoulle algo moi parecido ao que nos pasa a nós, facémonos maiores!!!!  E claro, van aparecendo pequenos ¨problemilñas¨ que imos solucionando grazas á xente  que está con nós cada día (pais,amigos mestres …)
                              
  Rematado o conto, Donato púxonos a proba. Na pizarra dixital tiñamos preparadas moitas actividades e xogos relacionados coa historia de Camila e os seus amigos.
Pasounos a tarde voando!
 Grazas Donato,  por unha historia fantástica e por suposto polas lambetadas!! Lembra que o noso sofá garda un óco para ti, para compartir outra tarde de contos, de sorrisos, de maxíns contigo. 
 Desde este Samaín formas parte da nosa familia, a familia do cole, a familia de Leo e Biblín.

Outro curso APADRIÑANDO LECTORES!

   Comezou un novo curso cargado de desexos, ilusións, sorrisos, xogos, contos... E comezou tamén unha das actividades da nosa biblioteca que máis sentimentos esperta tanto nos alumnos máis maiores, os padriños e madriñas de sexto; como nos recén chegados a Primaria, as afilladas e afillados de primeiro. 
  A estas alturas, todos saberedes que estamos a falar do Apadriñamento Lector, actividade de animación á lectura que botou a andar hai xa tres anos, e que curso a curso vai gañando máis adeptos en prol da lectura, do amor polos contos e a arte de contalos.
  Foi no mes de setembro cando os alumnos de sexto e primeiro de Primaria, acompañados polos seus mestres, Carmela e José Manuel, visitaron o fogar de Leo e Biblín. Alí asinaron os contratos de apadriñamento, polos que as madriñas e padriños lectores adquirirán o compromiso de preparar unhas lecturas a mar de entretidas para os seus afillados; ao tempo que estes comprométense a escoitar con atención ditos contos, para que xuntos, pasiño a pasiño, fagan florecer o amor pola LECTURA.
  Unha vez asinados os contratos con lapis e bolígrafo, quedaba o verdadeiro selo, un tenro ABRAZO.
 Pero como nunha actividade de animación á lectura, o importante non son os contratos, nin as sinaturas, senón os CONTOS; os alumnos de sexto, aproveitando a primeira saída do curso con destino a Siador, prepararon os primeiros relatos para os seus afillados. 
 Así o pasado venres, a carballeira de Siador converteuse por un intre no fogar da Mosca Chosca, coñeceu a unha Sirenita, recibiu á cociñeira do rei, descubriu que Matías tiña un soño, que Pupi non é unna ferida cursi...
 Por unhas horas, cada árbore transformouse nun pequeno recuncho de contos, de historias que pasaban de maiores a novos, como sempre viaxaron os relatos. 
  Ao remate, houbo foto de familia para confirmar presenzas. 
 Tan só queda felicitar e agradecer aos alumnos de sexto a entrega e paixón que amosaron á hora de preparar os contacontos; e felicitar aos alumnos de primeiro pola súa ilusión, pola súa atención, polo seu querer comerse os contos. Os contos, aínda que pareza mentira, tamén se saborean. Abofé que si, rapaces.
PD: Seica andan a contar estes días polo patio do colexio, que os alumnos máis maiores de Primaria, non lle teñen MEDO aos contos... Permanecede atentos.

GUILLERMO ALONSO, NO DÍA DO LIBRO

 O pasado 23 de abril celebramos diversas actividades no noso centro en conmemoración do Día do Libro, pero de entre todas elas, houbo unha moi especial, unha nova sesión de Contos de sofá. Nesta ocasión tivemos o pracer de contar con Guillermo Alonso Salinas, pai dos nosos compañeiros Leandro e Guillermo que nos trouxo un fermoso relato "Elefante, corazón de paxaro".
 A historia transcorre na sabana africana, onde unha manda de elefantes con ganas de aprender, deciden contratar unha mestra. Ela acepta o reto, aínda que a comida que lle ofrecen é vexetariana, e a paga... cen toneladas de plátanos.
 
 A mestra descobre que aínda que todos os elefantes son moi parecidos, cada un deles teñen un corazón diferente: hai elefantes con corazón de tigre, elefantes con corazón de mono, outros de formiga, de paxaro...
         


 Todos estivemos moi atentos, xa que ao rematar tiñamos que facer unha dramatización do conto. Por un intre convertémonos nos protagonistas: os que tiñamos corazón de tigre, estabamos sempre enfadados, os de corazón de mono, non parabamos de movernos dun lado para o outro; os de corazón de formiga sempre estabamos a traballar; os de corazón de paxaro, sempre axudando aos demais.
     
      
 Canto rimos con estas improvisados actores e actrices! Tanto nos gustou o relato que ao final o conto quedou na nosa biblioteca, agasallo do noso convidado. Abofé que lle encanta  a Leo e Biblín.
     
 Para rematar sacamos a foto de familia con Guillermo, asinou no noso libro de firmas e como era  o día de San Jorge adiviñade que levou de agasallo... unha rosa.
                                 

Grazas Guillermo por compartir con nós un día tan especial,
un día de camiños, de contos, de letras...
Grazas por "adestrarnos" na arte de ler e de contar,
na arte de falar e de saber escoitar.
Grazas por ensinarnos que o importante está no corazón,
que o de cada un pode ser distinto, pero que todos temos un.
No noso sofá, queda un anaquiño do teu,
e o noso desde hoxe, é un... 
"CORAZÓN DE PAXARO"