Seguindo co proxecto "Os nosos avós contan", chegou o momento de compartir unha tarde coa avoa da nosa compañeira Claudia, Dª. Obdulia.
Durante a nosa longa conversa tivemos o pracer de descubrir a unha muller adiantada ao seu tempo, con anécdotas tan sorprendentes a día de hoxe, coma que fora discriminada por falar galego de pequena. Quizais de aí, veña que o seu poema preferido sexa "Adiós ríos, adiós fontes" de Rosalía de Castro.
Durante a nosa longa conversa tivemos o pracer de descubrir a unha muller adiantada ao seu tempo, con anécdotas tan sorprendentes a día de hoxe, coma que fora discriminada por falar galego de pequena. Quizais de aí, veña que o seu poema preferido sexa "Adiós ríos, adiós fontes" de Rosalía de Castro.
Deixounos importantes consellos para os nosos alumnos, coma non mentir e ser boas persoas. E para mestres e pais que deixen máis tempo de lecer aos nenos.
Encantáballe bordar, algo que facía ao saír do colexio e cando tiña tempo os domingos pola tarde, transmitíndolle esta afeción a súa neta Claudia.
Compartiu connosco diversos momentos da súa nenez, que nos fixo chegar en forma de fotos antigas.
Explicounos a súa cercanía ao colexio, pois os seus fillos foron alumnos do centro, ao igual que na actualidade as súas netas.
Falounos do seu gusto pola lectura e a súa importancia de cara á formación futura, algo que tratou de sementar nos seus.
Unha tarde e unhas verbas, que sen dúbida permanecerán na nosa lembranza, ao longo do tempo.
Grazas de corazón, Obdulia. Para nós es sen dúbida, unha máis da nosa pequena gran familia.
Encantáballe bordar, algo que facía ao saír do colexio e cando tiña tempo os domingos pola tarde, transmitíndolle esta afeción a súa neta Claudia.
Compartiu connosco diversos momentos da súa nenez, que nos fixo chegar en forma de fotos antigas.
Explicounos a súa cercanía ao colexio, pois os seus fillos foron alumnos do centro, ao igual que na actualidade as súas netas.
Falounos do seu gusto pola lectura e a súa importancia de cara á formación futura, algo que tratou de sementar nos seus.
Unha tarde e unhas verbas, que sen dúbida permanecerán na nosa lembranza, ao longo do tempo.
Moitas grazas por publicar estas fotos tan bonitas que me traen un recordo desa maravillosa tarde con vós.
ResponderEliminarAgradezco aínda a vosa invitación xa que foi un honor contarvos as miñas vivenzas.Grazas,de verdade.